Welkom in het eerste deel van onzinnige gitaarpraat!

In deze rubriek gaan we  om ons heen gaan kijken in de muziekwereld en natuurlijk onze ongezouten meningen geven over wat we tegenkomen.

Gelijk van start dan maar haha.

Radio 2 heeft een wedstrijd uitgeschreven genaamd “de beste gitarist van Nederland”

Dus er kwamen mensen naar mij toe van; moet jij niet is meedoen?

Goed plan leek ons! Totdat we de spelregels lazen,  over dat je een gitaarsolo uit de top 2000 moest spelen om je te kwalificeren. Tja. Hmm. Ik een e mail gestuurd naar de redactie van,

he mensen, jullie hadden je wedstrijd beter de beste kopieermachine van Nederland kunnen noemen. De grote supergitaarhelden zijn niet zo geworden omdat ze van die goeie covers spelen toch? Netjes kreeg ik een reactie terug dat ik ook best een eigen uitvoering van een nummer uit de top 2000 mocht insturen. Ok dan. Toch maar een filmpje in elkaar draaien .

Het nummer wat ik heb gekozen is hey joe van de koning ( J Hendrix). Zeer fijne muziek om overheen te jammen. Helaas kwam de avond voor het filmen mijn maatje terug uit het gevang dus moest er een zekere hoeveelheid bier en wiet worden geconsumeerd. De volgende morgen

was er hoofdpijn en verwarring maar we hebben toch maar een filmpje gemaakt.

8 dagen later al 400 hits haha. Super leuk voor een cover!

Na het inschrijven werd de rest duidelijk. De beste gitaristen van Nederland doen niet mee aan deze wedstrijd. Als je in het lijstje kijkt van ingezonden stukjes, mist ik een aantal namen die mij zeker helemaal zoek zouden spelen. De echt grote jongens nemen niet eens de moeite om te komen. Simpelweg omdat de beste gitarist een kwestie is van smaak. Iedereen heeft een andere mening over wat het beste is of het mooist klinkt. Ik ben er wel is een tegengekomen die Kurt Cobain de beste gitarist van de wereld vond, ik bedoel maar dat het allemaal een kwestie van smaak is. Ik denk ook niet dat ze bij radio 2  in staat zijn om te beoordelen wie de beste gitarist is.

Uiteindelijk is er een gitaar te winnen en een jamsessie met Mark Knofler.

Dat zijn dan van die dingen die mij wel aanstaan. Die Mark speelt zo relaxed dat het wel een smoker moet zijn. Stiekem zie ik het helemaal voor me. Mark helemaal stoned van mijn wiet terwijl ik zijn amp stiekem op 10 draai, zo veel mogelijk 4×12 kasten op elkaar proberen te zetten, en vervolgens jammen totdat je vingers krom staan. Daarna naar huis met je nieuwe gitaar met een handtekening erop van Mark K. Als dit allemaal is waar zou zijn, zouden we in de hemel zijn denk ik. Volgende keer lezen jullie hoe het afgelopen is, dat zal wel een kort stukkie worden dan.

Tot volgende keer.

Met vriendelijke groeten

W.F.M. Snoek